Kalkulator ROI

ROI to całkowity procent zysku (lub straty) w całym okresie utrzymywania inwestycji — ROI 50 % po 10 latach i ROI 50 % po 1 roku są tym samym ROI prostym, choć inwestycja roczna jest wyraźnie lepsza. ROI roczne (zannualizowane) normalizuje czas i wyraża rentowność jako stałą stopę roczną, która — składana — dałaby tę samą wartość końcową. Stosuj ROI roczne do porównań inwestycji o różnej długości; ROI proste — do opisu pojedynczej inwestycji.

Okres zwrotu to liczba lat potrzebnych, by skumulowany zysk dorównał kapitałowi początkowemu — przy założeniu równomiernego narastania zysku. Odpowiada na pytanie „kiedy odzyskam pieniądze?" — jest celowo prosty: nie dyskontuje przyszłych przepływów, nie uwzględnia ryzyka i nic nie mówi o zwrotach po punkcie zwrotu. Zwrot 4-letni przy inwestycji 10-letniej jest zwykle lepszy niż 4-letni przy inwestycji 4-letniej: druga oddaje kapitał dokładnie przy wyjściu.

Nie, samo z siebie nie. ROI całkowicie ignoruje ryzyko — 50 % ROI na zakładzie spekulacyjnym i 50 % ROI na bezpiecznej lokacie są matematycznie identyczne, ale różnią się oczekiwanymi rezultatami. ROI nie widzi też zmienności drogi: aktywo, które wahało się między +200 % a −80 % i skończyło na +50 %, ma takie samo ROI jak prosta linia. Traktuj ROI jako jeden z wielu sygnałów obok ryzyka, zmienności i alternatyw o porównywalnym ryzyku.

Ujemne ROI oznacza, że wartość końcowa jest niższa od kwoty początkowej — straciłeś pieniądze nominalnie. Wzór działa tak samo: 40 000 zł, które kończy na 32 000 zł, daje ROI −20 %. Okres zwrotu traci wówczas sens (wzór daje wartość ujemną lub nieokreśloną; kalkulator pokazuje zero) — nie ma czego odzyskiwać, gdy pozycja generuje straty zamiast zysków. ROI roczne pozostaje informatywne i wyraża stratę jako stopę roczną.

Nie — kalkulator zwraca rentowność nominalną, przed opodatkowaniem i przed prowizjami. Traktowanie podatkowe zależy od jurysdykcji i typu konta, w którym znajduje się inwestycja, więc efekt podatkowy trzeba uwzględnić w wartościach wejściowych (wpisz wartość końcową po podatku) lub doliczyć później. Prowizje, opłaty zarządzania i koszty wyjścia również należy odjąć od wartości końcowej. Dla ROI realnego (skorygowanego o inflację) wpisz wartość końcową skorygowaną zamiast nominalnej.